Paul-Henri Spaak

(25 stycznia 1899- 31 lipca 1972) prawnik, polityk, jeden z twórców zjednoczonej Europy


„Traktat Rzymski oznacza triumf ducha współpracy i klęskę egoistycznego nacjonalizmu. Ci, którzy doprowadzili do tego przedsięwzięcia (…), mieli pewność, że zmierzali ku powstrzymaniu schyłkowych tendencji cywilizacji, przywróceniu cywilizacji europejskiej, jej miejsca i siły promieniowania”.


Paul Henri Spaak urodził się w Belgii w Schaarbeek. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie w Brukseli.  Po studiach rozpoczął praktykę adwokacką, jednak równocześnie zdecydował  zająć się polityką, która okazała się być jego prawdziwym powołaniem. W 1920 roku wstąpił do socjalistycznej Belgijskiej Partii Pracy. Z przekonania był rewolucjonistą i opowiadał się zniszczeniem społeczeństwa burżuazyjnego. Chętnie pisał artykuły do prasy socjalistycznej tj. "La Bataille Socialiste" i "L'Action Socialiste".

W 1932  roku uzyskał mandat poselski do parlamentu. Wkrótce otrzymał tekę ministra transportu, a następnie w latach 1936-1938 sprawował funkcje ministra spraw zagranicznych w drugim gabinecie premiera Van Zeelanda. Wreszcie w maju 1938 roku został pierwszym socjalistycznym premierem Belgii. W czasie drugiej wojny światowej w latach 1939-1945 był Ministrem Spraw Zagranicznych. W belgijskim rządzie w Londynie był ministrem handlu, pracy, spraw socjalnych i zdrowia publicznego.

Po wojnie Spaak zaangażował się w działania mające na celu integracje regionu. Był wielkim rzecznikiem pogłębienia współpracy Belgii, Holandii i Luksemburga. Doprowadził do zacieśnienia stosunków ekonomicznych i utworzenia unii celnej krajów Beneluksu w 1948r. W tym samym roku przyczynił się do podpisania tzw. Traktatu brukselskiego, na mocy którego ustanowione została współpraca w dziedzinie gospodarczej, społecznej i kulturalnej, a także w zakresie zbiorowej samoobrony między państwami Beneluksu, Francją i Wielką Brytanią.

Osiągał wtedy wiele sukcesów na polu międzynarodowym – między innymi współredagował Kartę Narodów Zjednoczonych oraz przewodniczył pierwszemu Zgromadzeniu Ogólnemu ONZ w roku 1946 . W  latach późniejszych pełnił również funkcję prezydenta Organizacji Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i od roku 1952 przewodniczącego Zgromadzenia Parlamentarnego Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali. W roku 1957 został wybranym Sekretarzem Generalnym NATO.

W 1955 roku na konferencji w Messynie przewodniczył komitetowi do opracowania Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Owocem prac komitetu był tzw. raport Spaaka. Dokument ten, stał się podstawą podpisania Traktatów Rzymskich w roku 1957 powołujących EWG i EUROATOM. Prace jego komisji, były więc bodźcem do dalszej współpracy w sferze gospodarczej.Jego działania na rzecz zjednoczonej Europy w początkowej fazie integracji pozwalają wpisać Spaaka w poczet Ojców Założycieli Europy.

Spaak ostatecznie wycofał się z polityki w 1966 roku, ale zaowocowało to wydaniem wspomnień zatytułowanych Combats inachevés ("Niedokończona walka" w 2 tomach ). Zmarł 31 lipca 1972 roku w wieku 73 lat w okolicach Brukseli.

Paweł J. Borkowski: Od Wspólnot do Unii Europejskiej. W: Witold M. Góralski: Unia Europejska. Tom II. Geneza – System – Prawo. Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., 2007

Wróć

2002-2017

tl_files/tiny_templates/Flagi/EN.jpg

tl_files/tiny_templates/Flagi/PL.jpg

Member of

tl_files/tiny_templates/Flagi/baner lindh.jpg

OUR PROJECTS:

tl_files/tiny_templates/Flagi/logo small 2.jpg

tl_files/tiny_templates/Flagi/logo.png

tl_files/galerie/projekty loga/lets logo.jpg

tl_files/tiny_templates/H6 mini.png

tl_files/cubelogo.png

tl_files/tiny_templates/beztla.png