Alcide de Gasperi

(3 kwietnia 1881–19 sierpnia 1954) filozof, polityk, jeden z twórców zjednoczonej Europy.


,,Jest wielu [...], którzy traktują politykę jak wyposażenie dodatkowe, drugorzędnej wartości.  Dla mnie, od dziecka, była moim sposobem na życie, moją misją.”

 

Urodził się w Pieve Tesino w prowincji Trydent znajdującej się wówczas pod panowaniem monarchii Austro-Węgierskiej. Był pierworodnym dzieckiem Amedea i Marii z Morandinich.

Uczęszczał do kolegium biskupiego w Trydencie a po zdaniu matury klasycznej w Trydencie w 1900 roku, Alcide został przyjęty na wydział filozofii Uniwersytetu Wiedeńskiego. Wiedeń istniał ówcześnie jako kosmopolityczny ośrodek europejski, którego kulturowa mozaika ukształtowała młodego de Gasperiego jako człowieka szanującego odmienność innych ludzi. W 1905 roku ukończył studia i rozpoczął pracę w dzienniku            ,,Il Trentino”. Początek kariery politycznej de Gasperiego związany był z austriackim stronnictwem chrześcijańsko-demokratycznym, Ludową Unią Polityczną. W 1909 r. został wybrany do rady miasta Trydentu, a w 1911 r. na deputowanego z okręgu trydenckiego do sejmu w Wiedniu. Po przejęciu władzy przez Benito Mussoliniego został zmuszony do dymisji z funkcji przewodniczącego w Ludowej Unii Politycznej. W 1926 r. faszyści pozbawili go również mandatu poselskiego a rok później trafił do więzienia. Dopiero interwencja Piusa IX doprowadziła do zwolnienia go z aresztu. Otrzymał on schronienie w Kurii Rzymskiej pracując w Bibliotece Watykańskiej oraz w “L’Ilustrazione Vaticana”.

W czasie II wojny wystąpił przeciw faszyzmowi i wziął udział we włoskim ruchu oporu.  W 1943 roku publikuje swoją wizję post-faszystowskiego państwa włoskiego i zawiera swoje pomysły w publikacji: ,,Idee reconstruttive della Democrazia Cristiana”.       W tym samym roku zakłada Włoską Partię Chrześcijańską, która pozwala mu zyskać popularność i toruje drogę do uzyskania wysokich stanowisk państwowych. W latach 1945-54 ośmiokrotnie piastował urząd premiera i sześciokrotnie pełnił obowiązki Ministra Spraw Zagranicznych.  Odnosił liczne sukcesy w polityce wewnętrznej-  przeprowadził m.in. reformę rolną i rozbudował przemysł. W sferze polityki zagranicznej doprowadził do traktatu pokojowego z aliantami, a także był rzecznikiem ścisłej współpracy państw Europy Zachodniej i Stanów Zjednoczonych. W 1949 przyczynił się do powstania Rady Europy i NATO, zaś w 1951 wprowadził Włochy do członkowstwa w EWWiS.

Alcide de Gasperi był jednym z trójki chadeków, którzy uważani są za twórców współczesnej Europy. Dążył do ustanowienia wspólnoty obronnej, która stałaby się gwarantem utrzymania powojennego ładu i mogłaby stanowić zaporę przeciw komunizmowi. Okres jego działalności dumnie nazywany jest dziś we Włoszech ,,Epoką Gasperiego.”

            Zmarł 19 sierpnia 1954 r. w Sella di Valsuga. Został pochowany w rzymskiej bazylice Świętego Wawrzyńca za Murami. W 1992 r. został otwarty jego proces beatyfikacyjny.

 

Na podstawie: T.Bainbridge, A. Teasdale, „Leksykon Unii Europejskiej”, Kraków 1998

Wróć

2002-2017

tl_files/tiny_templates/Flagi/EN.jpg

tl_files/tiny_templates/Flagi/PL.jpg

Member of

tl_files/tiny_templates/Flagi/baner lindh.jpg

OUR PROJECTS:

tl_files/tiny_templates/Flagi/logo small 2.jpg

tl_files/tiny_templates/Flagi/logo.png

tl_files/galerie/projekty loga/lets logo.jpg

tl_files/tiny_templates/H6 mini.png

tl_files/cubelogo.png

tl_files/tiny_templates/beztla.png